Koen Dealere

Zeeuws-Vlaamse winnaar van Johan Diepstratenprijs maakt pure schilderijen

BREDA - Koen Dealere beleeft een goed jaar. De schilder uit Vogelwaarde verkoopt genoeg schilderijen om zijn bijbaantje bij een industrieel schoonmaakbedrijf op te kunnen zeggen. De toekenning van de Johan Diepstratenprijs van BN DeStem vormt een extra bevestiging van zijn kwaliteiten. Delaere zit internationaal in de lift.

Door Rob Musters

Zijn vochtige ogen tijdens de uitreiking van de Johan Diepstratenprijs in de Grote Kerk van Breda afgelopen vrijdagavond, verklaart Zeeuws-Vlaming Koen Delaere (32) met een griepje. "Ik was al de hele week ziek en speelde met de gedachte om niet te komen. Daarom zag ik er een beetje breekbaar uit. Ik had daarnaast totaal niet verwacht dat ik in aanmerking zou komen voor de hoofdprijs. Bij de einduitslag wilde ik juist buiten een sigaretje gaan opsteken. Iemand van de organisatie stuurde me terug met de opmerking 'Als ik jou was, zou ik nu niet naar buiten gaan'. Op dat moment begon ik te beseffen dat de keuze op mij was gevallen." Erkenning De winnaar van de tweejaarlijkse kunstprijs van BN DeStem is bijzonder blij met de erkenning voor zijn tegendraadse schilderijen. Erkenning vindt hij echter niet het goede woord. "Ik ben nog niet zo lang bezig en 'erkenning' klinkt dan meteen alsof het over een heel oeuvre gaat. Ik sta nog aan het begin en zie het meer als een steuntje in de rug, een stimulans. Ik kan het geld - 2500 euro - goed gebruiken. Dit geeft mij de kans om de komende tijd in alle vrijheid door te werken. Daarnaast vind ik het charmant dat de prijs is ingesteld door de krant waar ik mee ben opgegroeid. Ik ben weliswaar geboren in Brugge, maar heb daarna tot mijn achttiende in Vogelwaarde in Zeeuws-Vlaanderen gewoond." Het is opvallend dat de jury uit zeven genomineerden heeft gekozen voor de 'abstracte' schilderijen van Delaere . De lokale kunstcracks gaan daarmee in tegen een internationale trend. Delaere : "Abstract is sowieso uit, maar dat is niet het enige. De gehele schilderkunst ligt onder vuur. Kassel wordt overheerst door videokunst en documentaires. Het Witte de Withmuseum in Rotterdam wil zelfs helemaal geen schilderijen meer exposeren. Je hebt tegenwoordig het gevoel dat je jezelf moet verdedigen als je met verf en doek bezig bent. Video zou de tijdgeest beter weten te vangen. Daar ben ik het niet mee eens." Delaere weet waarover hij het heeft, omdat hijzelf ook met video experimenteert. "Als het zo uitkomt, werk ik samen met twee andere kunstenaars en een disk-jockey onder de naam The Outlaw Klub. We maken onafhankelijk van elkaar gedurende een jaar video-opnames. Ik neem zelf veel tv-fragmenten op. Uiteindelijk kiezen we de beste momenten en maken er een collage van. Voor mij is dat een samenvatting van de sfeer van een bepaald jaar. Als ik teken of schilder heb ik bijna altijd de televisie aan staan. De gebeurtenissen, beelden en geluiden die ik oppik komen onbewust in mijn teken- en schilderwerk terecht. Ik heb al doende wel ervaren dat ik met mijn schilderijen meer kan uitdrukken, meer mogelijkheden en vrijheid heb dan met de beperkingen van de video." Maakbaar Delaere schildert overigens niet abstract. "Eerder hyperrealistisch. Abstract is altijd op een bepaalde vorm terug te voeren. Dat is bij mij niet zo. Ik maak pure schilderijen. Je ziet alleen beweging en verf. Binnen dat kader ben ik op zoek naar maximale vrijheid en ontroering. Dat kun je tevens naar het dagelijks leven vertalen. Met mijn schilderijen wil ik uitdragen dat het leven maakbaar is. De schilderkunst neem ik heel serieus. De tv-collages maak ik meer voor de lol." De Zeeuws-Vlaamse schilder , die tegenwoordig in Tilburg woont, kon zich niet helemaal vinden in het juryrapport. "Een aantal dingen hebben ze goed gezien, maar het feit dat mijn werk een zekere triestheid uitstraalt, herken ik niet. De schilderijen bevatten veel donkere kleuren, maar dat heeft voor mij niets met triestheid te maken. Het komt door mijn manier van werken." Delaere maakt veel gebruik van de op basisscholen populaire krastechniek. Smeer een vel papier vol met allerlei kleuren, overdek dit met een laag zwart vetkrijt en kras een tekening uit met een pennetje. Deze procedure past Delaere in principe ook toe, alleen werkt de schilder met materialen als viltstiften, spuitbussen en olieverf en onthult hij patronen met een kam of met zijn vingers. Onbeheersbaarheid "Door de verschillende kleuren en mengsels die ik blootleg, laat ik veel aan het toeval over. Ik ben gefascineerd door de onbeheersbaarheid van dat werkproces. Wat er tevoorschijn komt is voor mij ook een verrassing. Ik reageer daar op. Met mijn werkwijze train je het probleemoplossend vermogen. Het is spannend om zo te werken. Het gevolg van al die kleurvermengingen is wel dat je automatisch een donker eindresultaat krijgt. Dat heeft niets met somberheid te maken. Het is gewoon een gevolg van de gekozen techniek. Zo'n commentaar zet me wel aan het denken. Bij mijn volgende werken ga ik eens kijken wat ik met vrolijke kleuren kan doen." De toekenning van de Johan Diepstratenprijs is voor Delaere een bevestiging van zijn goede vorm. Na enkele jaren ploeteren met bijbaantjes achter de lopende band of bij een industrieel schoonmaakbedrijf, kan de schilder voor het eerst rondkomen van zijn kunst. "Ik heb de Academie voor Beeldende Vorming in Tilburg niet afgemaakt, ben filosofie gaan studeren en heb een poging voor de klas gewaagd als tekenleraar. Het voelde allemaal echter niet goed. Hoewel ik vanaf 1995, na de toekenning van het Pont-stipendium, te boek heb gestaan als veelbelovend, begin ik nu de vruchten te plukken." Galerie?n Delaere exposeerde dit jaar in het Noord-Brabants Museum en deed een kunstuitwisselingsproject met Dubai. Daarnaast onderhandelt Delaere met het Ludwig Forum in Aken, een galerie in Berlijn en twee galerieen in Nederland over de aanschaf van zijn werk. Aangezien het Ludwig Forum contacten heeft over de hele aardbol, ziet de toekomst er goed uit voor de kunstenaar. Enkele werken van Delaere zijn op dit moment te zien in Lokaal 01 in Breda, waar ook de schilderijen van zes andere genomineerden voor de Johan Diepstratenprijs hangen. Delaere wil nog wel iets kwijt aan het adres van de inrichters van de expositie: "Het winnende werk hangt ondersteboven."

Bron: BN DeStem, 09-09-2002

Terug naar Archief