'Tot het uiterste gaan'

Het verhaal van de winnaars van de BN DeStem Cultuurprijs, Joris Dee: 'We delen iets persoonlijks.'

door Willem Jongeneelen

BREDA - Joris Dieleman en Indra Salima Kartodirdjo maken samen muziek onder de naam Joris Dee. Afgelopen vrijdag wonnen ze de BN DeStem Cultuurprijs in de categorie singer-songwriters. Die prijs is in het leven geroepen door de Stichting Johan Diepstraten. Die heeft zich tot doel gesteld het culturele klimaat in de regio Zuidwest-Nederland te stimuleren.
Dit keer namen in drie voorronden en een zinderende finale singer-songwriters het tegen elkaar op. De ontlading bij de winnaars was groot. Joris: "Eerst was er ongeloof. Ik had anderhalve week slecht geslapen en was enorm gestrest. Het ging goed. Het is geweldig om onder zulke goede omstandigheden in zo'n mooi theater te mogen spelen. De warmte van het publiek voelde fantastisch en natuurlijk is het fijn dat gewaardeerd wordt wat je maakt en te merken dat het mensen raakt. We delen iets persoonlijks en het blijft speciaal dat mensen daar iets uit meenemen of dat op zichzelf kunnen betrekken."

Indra: "Het is enorm gaaf dat we hebben gewonnen. De sfeer onder de deelnemers was geweldig, iedereen gunde elkaar het beste en er was veel wederzijds respect. Deze overwinning voelt als erkenning voor waar we de laatste twee jaar samen mee bezig zijn geweest en geeft een boost om daarmee door te gaan. We willen graag een album maken." Joris komt uit de rockmuziek, maar blijft ook voor zichzelf liedjes maken waarin hij steeds dichter bij zichzelf uitkomt. Indra komt uit een heel andere muzikale hoek. Ze speelt viool, piano, gitaar en accordeon. Ze is afkomstig uit een heel muzikale familie en speelt op violen die ze van haar overgrootvader erfde.
De laatste tijd zingt ze ook. Indra: "Ik durfde in het begin helemaal niet te zingen. Ik speel al heel lang viool, was niet gewend mijn stem te gebruiken, maar vond wel dat dat bij deze muziek moest."
Het duo ontmoette elkaar twee jaar geleden in een kroeg. Hij vertelde liedjes te maken, zij dat ze viool speelde. Indra: "Hij zei: ik durf het bijna niet te vragen... We zijn samen muziek gaan maken en de klik was er meteen. De laatste tijd wordt mijn rol groter. Het nieuwe nummer Colours, dat we tijdens de finale speelden, is mede door mij gecomponeerd. Joris kwam met de tekst en een muzikale schets op zijn telefoon, ik heb de pianopartij toegevoegd en de modulaties aangebracht. We gaan samen nog meer experimenteren en meer zang is daarbij niet uitgesloten. Ik wil graag veel muziek maken, met anderen ook, maar wat ik samen met Joris heb, dat wordt steeds meer mijn eigen ding. Al is een samenwerking vanuit Utrecht, waar ik nu studeer, praktisch wat ingewikkelder, ik ben niet van plan hem kwijt te raken."

Joris en Indra vertellen ieder hun eigen verhaal. Hij op gitaar en met woorden, zij op haar viool of vanachter de piano. Samen op het podium is er sprake van magie. Joris: "Ik ben zo trots op haar. Ze is onmisbaar geworden. Een deel van onze kracht is dat we soms ook de ogen sluiten en dit puur voor onszelf doen. Als je jezelf kunt laten gaan, levert dat de meeste energie op. Het is lekker om tot het uiterste te gaan. Dat voelt als een heel eind hard gelopen te hebben en geeft een kick. Je weet wel dat het publiek er is, maar op een gegeven moment laat je dat los en zit je helemaal in de muziek. Dat gebeurde vrijdag in het laatste nummer. Ik sloot me af en kon het uitschreeuwen. Die song, A Kiss For All The People, gaat voor mij persoonlijk over verlies. Het verlies van mensen die belangrijk zijn geweest in mijn leven en mede bepaald hebben hoe ik op dit moment ben. Nu zie je hen nooit meer. Dat is vreemd. Het nummer gaat ook over op je bek gaan. Dat ontaardt in een climax van vallen en opstaan. Het handelt over zowel iets schijnbaar onverwoestbaars opbouwen wat uiteindelijk toch een zinkend schip bleek te zijn. Dat is dat nummer voor mij. Anderen kunnen er een ander verhaal bij hebben. Dat aspect maakt het spelen met tekst ook zo mooi. Er zitten veel verwijzingen en metaforen in de song om het open te houden voor anderen. Maar als ik het zing, dan is het alleen voor mezelf. Ik leg dit soort zaken zelden uit. Ik ben niet zo'n prater. Op het podium al helemaal niet. De muziek moet het vertellen."

Bron: BN DeStem

Terug naar Archief